Το μικρό βιβλίο

Ξεφύλλιζα ένα μικρό χαριτωμένο βιβλίο. Σε κάθε αράδα ήμουν εκεί. Είχα την αίσθηση ότι αυτό που διάβαζα ήταν γραμμένο για μένα.

Δεν πρόλαβα να το διαβάσω…. Όμως κατάλαβα!!! Κατάλαβα, ότι εδώ υπάρχει το έργο μιας υπέρτατης δομής.

Σκεφτόμουν ότι όλοι οι άνθρωποι είναι δομημένοι από τα ίδια υλικά της φύσης. Όσο όμως διάβαζα προσπαθούσα να κατανοήσω την διαφορετικότητα της δόμησης του εγκεφάλου του ανθρώπου.!!
Δεν μπορεί, υπάρχουν και εξαιρέσεις. Εκείνη την ώρα ο Πλάστης, ο Κατασκευαστής η Φύση, η Βιολογική εξέλιξη ασχολήθηκαν με μια υπέρτατη δομή.

Επιστράτευσαν τον ήλιο, την θάλασσα, τον αέρα και στο κλειστό εργαστήρι της μήτρας δημιούργησαν το τέλειο. Τα υλικά μπήκαν με ιδιαίτερη τάξη. Κάθε νευρώνας, κάθε κύτταρο είναι συντονισμένα έτσι ώστε να ανταποδίδουν στη ζωή ότι καλλιεργεί η γη, ο ήλιος, η θάλασσα και ότι μεταφέρει ο αέρας.

Στο χαρτί του μικρού βιβλίου αποτυπώνεται πλούσιο λεξιλόγιο, δομημένο κείμενο που συναρπάζει τον αναγνώστη. Μια υπέρτατη δομή εκπέμπει μυνήματα που πηγάζουν από τα σπλάχνα της φύσης. Παίζει γίνεται ρομαντική με τα σύννεφα και την βροχή και χάνεται στον αέρα.
Όσο διαβάζω το κείμενο μου δημιουργείται η αίσθηση ότι την προσεγγίζω στις σκέψεις.
Εκεί πλησιάζω είμαι κι εγώ βρεγμένος μαζί της στη αμμουδιά της ζωής. Πιασμένοι χέρι – χέρι με τον υγρό αέρα της θάλασσας να βιτσώνει το πρόσωπό μας τρέχουμε στην ακρογιαλιά!
Παρακάτω χάθηκε, χάθηκε στον βυθό!!Έγινε παιχνίδι με το κύμα, αμμόλουτρο μαζί με το αεράκι και σαν κοχύλι γλίστρισε στον βυθό!!!!

Έζησα το μεγαλείο της υπέρτατης δομής αποτυπωμένη στα φύλλα του μικρού βιβλίου.

Δρ Ευάγγελος Παπανδρέου
Παιδοχειρουργός

20/5/20

** Αφιερωμένο σε όσους διαβάζουν ή και γράφουν